حالا
من انسان های سبزکیش و نیک اندیش را چون گل های
قالی همیشه شاداب و هماره در حال شباب دیدم؛اینان نه از چیده شدن می هراسند و نه از بریده
شدن! نه از دشنام دگم اندیشان می پژمرند و نه از
آلاام ابلهان می افسرند!زیرا هماره بی نیاز از آب تملق اند و آفتاب
تعلق!خود چشمه آب مهر اند و سرچشمه آفتاب
سپهر. بی دریغ می تابند و بی تبلیغ می
شتابند.
نوشته شده توسط alirezaf10 در پنجشنبه 29 مرداد 1394 |
ارسال نظر(0)
