حالا
بار دیگر موکب زرین اردیبهشت بر سینه
سپید سرنوشت نمایان شد.
من معلم را مهر فرازنده فرهنگ ،فروزنده بر سپهر آذرنگ دیدم.
او با خوشه های زرین حکمت، آبی بلند آسمان معرفت را آراست.
انديشه، نوري تابان است و انسان بدون آن كوري ناتوان است.
...و معلم اندیشیدن را می آموزد نه اندیشه را.
نوشته شده توسط alirezaf10 در چهارشنبه 01 مهر 1394 |
ارسال نظر(0)
نظرات کاربران
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید