معیت ...
قبل از انتشار متن از همه دوستان و بالاخص جناب طائبی عذر خواهی می کنم.
زایر
بسم ربّ الحسین (علیه السلام)
در زیارت عاشورا پس از فراز " إنی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و ولی لمن والاکم و عدو لمن عاداکم" می خوانیم :
"فاسأل الله الذی اکرمنی بمعرفتکم و معرفۀ اولیائکم و رزقنی البرائۀ من اعدائکم، أن یجعلنی معکم فی الدنیا و الآخرۀ".
از خداوندی که گرامی داشت مرا به معرفت شما و آشنایی با دوستانتان و روزیم نمود بیزاری از دشمنان شما را، مسألت می کنم که مرا در دنیا و آخرت با شما قرار دهد و به مقام "معیّت" با شما برساند.
از این درخواست معلوم می شود که ممکن است کسی معرفت و آشنایی با اهلبیت (علیهم صلوات الله) داشته باشد و از دشمنانشان هم بیزار باشد، اما به مرحله ی همراهی و معیت با آنها نرسیده باشد.
این در حالیست که تنها کسانی که به مقام "معیت" و همراهی با اهل بیت (علیهم صلوات الله) رسیده باشند، سوار برکشتی امن نجات می باشند و از دریای متلاطم دنیا به سلامت عبور می کنند؛ و لذا در صلوات ماه شعبان می خوانیم :
اللهم صل على محمد و آل محمد، الفلك الجارية في اللجج الغامرة، يأمن من ركبها و يغرق من تركها، المتقدم لهم مارق و المتأخر عنهم زاهق و اللازم لهم لاحق.
تنها کسی می تواند از ولیّش نه یک قدم جلو بیفتد و نه یک قدم عقب، بلکه همواره ملازم و هم گام با او باشد که
به "معیت" با ولی خود رسیده باشد.
شاید یکی از دلایلی که توصیه شده زیارت عاشورا، زمزمه ی هر روزه و ترنم روزانه ی لبان شیعه باشد، توجه به رتبه ی والای "معیت" و درخواست آن باشد.
v اما سوال این است که چه کنیم به چنین مقام والایی و چنین کشتی نجاتی دست یابیم؟
دستورات مختلفی برای مراحل مختلف "معیت" از آل الله (علیهم صلوات الله) به ما رسیده است که در این مختصر به روایتی از امام صادق (علیه السلام) بسنده می کنم که دستوری عمومی اما مهم برای تحصیل "معیت" است.
ابوبصیر از اصحاب امام صادق (علیه السلام) خدمت حضرت مشرف می شود و پس از صحبتی که بین امام و او انجام می شود، حضرت سراغ ابوحمزه ثمالی را از او می گیرند (که پیرمردی مسنّ و از اصحاب جدّ و پدر امام صادق بوده است).
ابوبصیر می گوید او شخصی صالح است و سلامت در دین دارد.
حضرت می فرمایند سلام مرا به او برسان و بگو امسال در فلان روز و فلان ماه از دنیا می رود.
ابوبصیر می گوید یابن رسول الله (صلی الله علیه و آله)، او شیعه ی شماست، آیا جایگاه خوبی دارد؟
حضرت می فرمایند : بله، از ناحیه خدا و ما برای او جزای خیر است.
ابوبصیر سپس یک سوال کلی (نه در خصوص ابوحمزه ثمالی) از حضرت می پرسد که : یابن رسول الله شيعتكم معكم؟ آیا شیعیان شما باشما می باشند؟
حضرت می فرمایند : إن هُو خافَ اللهَ و راقَبَ نَبيَّه و تَوَقَّى الذنوبَ فإذا هو فَعَلَ، كان مَعَنا في درجاتنا [1].
اگر شیعه از خداوند خوف داشته باشد (و برای حضور در پیشگاه الهی با دستان خالی هراسان باشد)
و مراقب آنچه از پیامبرشان بر ایشان رسیده است، باشند (و دستورات او را به گوش جان پذیرا باشند)
و از گناه و معصیت پرودگار خویشتن داری کند، چنین شیعه ای با ما و در جات ما اهل بیت (علیه ال سلام) خواهد بود.
خداوندا در این عصر عاشورا از تو می خواهیم توفیق دهی زیارت عاشورا، زیارت هر روزمان باشد و به ما "معیت" در دنیا و آخرت با اهل بیت پیامبرت (علیهم السلام) را عطا فرما و به احترام خون سیدالشهدا (علیه السلام) راه تحصیل آنرا بر ما آسان نما.
"فاسأل الله الذی اکرمنی بمعرفتکم و معرفۀ اولیائکم و رزقنی البرائۀ من اعدائکم، أن یجعلنی معکم فی الدنیا و الآخرۀ".
